دوستی و شادی
مهدی بهلولی، روزنامه شهروند، ص آخر،14 فروردین 96
نوروز سال 96 با روزهای تعطیلش نیز آمد و رفت. بر همه یک جور نگذشت؛ این که روشن است. برای برخی،روزهای خوب و شادی بود و برای برخی،روزهایی اندوه بار. بر آنانی که در این روزها،برخی از عزیزان خود را در تصادف های جاده ای و یا بیماری و یا به هر علت دیگر از دست دادند اندوه بار بود. اما بسیاری هم بودند که روی هم رفته روزهایی خوش و شادی را گذراندند. و خود این یک پرسش مهم است که در ایران کنونی و در این روزهای جشن و تعطیل،چند درصد از ما ایرانیان،به راستی خوب و خوش و شاد هستیم و چند درصد گرفته و اندوهگین؟ امیدوارم که این پرسش،پاسخ ناامیدکننده ای نداشته باشد- گرچه من هم اکنون نمی توانم پاسخ دقیقی به آن بدهم. اما شادی،اغلب همین جوری به سراغ ما نمی آید؛ باید زمینه های آن را فراهم کرد. گسترش دوستی ها،شادی آور است. دوستی،حال خوش به همراه دارد و دشمنی حال بد. برخی دوستی ها البته در ِ دنیای تازه ای را بر روی انسان ها می گشایند. ما انسان ها،همگی چیزهایی برای یادگیری از هم داریم و دوستی می تواند به این یادگیری دو و یا چند سویه کمک کند : "اوقات خوش آن بود که با دوست به سر رفت / باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود". باید به دنبال اندیشه ای بود که به گسترش دوستی ها و پایداری آنها کمک می کند؛ دوستی انسان ها با همدیگر و دوستی انسان ها با طبیعت. این که انسان نوین می تواند به چنین اندیشه دست یابد یا نه، البته سخت محل بحث و گفت و گوست. برخی از بزرگ ترین اندیشه وران،چندان امیدوار نیستند که انسان این روزگار بتواند به اندیشه ای دست یابد که مثلا دوستدار طبیعت باشد. نه این که در میان ما،کسانی با اندیشه و خواست دوستی با طبیعت پیدا نمی شود بلکه منظور آن اندیشه ای است که جهان ما را رهبری کند و به پیش برد و بر بنیاد دوستی با طبیعت پایه گذاری شده باشد. اما همین اندیشه وران ناامید یا کم امید هم،ما را فرامی خوانند به سخن گفتن درباره همین اندیشه ی "دوستی- بنیاد" که هنوز به چنگ انسان نوین نیفتاده است و امیدشان این است که چه بسا از دل این سخن گفتن ها،آن اندیشه زندگی بر بنیاد دوستی با همدیگر و دوستی با طبیعت پیدا شود. اما یک چیز روشن است : هر دوستی بر بنیاد احترام و گرامی داشت دو سویه است. اگر به دیگری و به طبیعت ارج ننهیم به ما ارج نخواهند گذاشت. پس اگر خواستار دوستی و پایداری آن هستیم باید به اخلاق انسانی پایبند باشیم و برای رسیدن به هدف هایمان،از هر ابزار و وسیله ای بهره نگیریم. فراموش نکنیم که زندگی با دوست گیرا،پرکشش و شادی بخش است و به رشد و پویایی خودمان می انجامد. می توانیم با هم دوست باشیم و از دوستی با همدیگر،لذت ببریم و زندگی زیبا،پربار و گیراتری را تجربه کنیم.