دریک میدور،کارشناس آموزش،29 سپتامبر 2016

برگردان : مهدی بهلولی

یکی از تصمیم گیریهایی که یک آموزگار تازه کار ممکن است با آن روبرو شود این است که به یک اتحادیه بپیوندد یا نه. در برخی موارد،هیچ گزینه دیگری بجز پیوستن وجود ندارد. در 18 ایالت آمریکا،قانونی وجود دارد که آموزگاران را ناگزیر به حمایت از یک اتحادیه آموزگاران می کند. آموزگارانی که عضو اتحادیه نیستند و حق عضویت به اتحادیه نمی پردازند به عنوان یک شرط استخدام همیشگی،باید به عضویت یک اتحادیه درآیند. این اتحادیه ها : آلاسکا، کالیفرنیا، کنتیکت، دلاور، هاوایی، ایلینوی ،ماساچوست،میشیگان،می نه سوتا، مونتانا، نیوجرسی، نیویورک،اوهایو،اورگان،پنیسلوانیا، رُد ایلند، واشنگتن، و ویسکنسین،می باشند.

در دیگر ایالت ها، خواستن یا نخواستن پیوستن به یک اتحادیه، تبدل به گزینشی شخصی می شود. آخرش می رسد به این که آیا به نزد شما، سود پیوستن به اتحادیه به زیان نپیوستنش می چربد یا نه. دلیل های معتبر زیادی وجود دارد که شما باید برای پیوستن به یک اتحادیه به آن توجه کنید. از جمله این که :

  • اتحادیه های آموزگاران،می تواند پشتیبانی و مشاوره قانونی در اختیار بگذارد. در جامعه امروزی که اقامه دعوی کردن رضایت بخش است،تنها همین پشتیبانی می تواند به عضو اتحادیه شدن بیرزد.
  • اتحادیه های آموزگاران حمایت،راهنمایی و مشورت در اختیار می گذارند. بیشتر اتحادیه های آموزگاران،سرویس مشاوره ای تلفنی دارند که می توان با زنگ زدن به آنها،در گستره های گوناگونی،مشورت گرفت.
  • اتحادیه های آموزگاران در میان گرایش ها،بحث ها و موضوع های خیلی داغ و تند،صدایی به  شما می دهد که شما بجد به دنبال آن هستید.
  • پیوستن به اتحادیه آموزگاران،قدرتی برای موقعیت چانه زنی اتحادیه در قرارداد ها و مذاکرات کاری می دهد.
  • اتحادیه های آموزگاران چندین فرصت برنامه ریزی شده تخفیفی،از جمله منافع بیمه عمر،فرصت کارت های اعتباری، کمک هزینه وام، و ... در اختیار می گذارند.
  • اتحادیه های آموزگاران،اغلب،فرصت های عالی برای رشد حرفه ای شخصی عضوهایش ارائه می دهد.

حتی اگر شما در ایالتی زندگی کنید که نمی توانند شما را به طور قانونی وادار به پیوستن به یک اتحادیه کنند،ممکن است خودتان تحت فشار بودن برای انجام این کار را احساس کنید آن هم از سوی دیگر آموزگاران. به این دلیل که اتحادیه آموزگاران یک موجود نیرومند است. اتحادیه با شمار عضوهایش نیرومند می شود. اتحادیه ای که عضوهای بیشتری دارد صدای بلندتری دارد.

شما باید به کدام اتحادیه بپیوندید؟

 تصمیم گیری درباره این که شما به چه اتحادیه ای بپیوندید اغلب توسط منطقه ای انجام می گیرد که در آن کار می کنید. معمولا هنگامی که شما به یک اتحادیه محلی می پیوندید در واقع به یکی از نهادهای وابسته ایالتی یا کشوری آن اتحادیه می پیوندید. بیشتر منطقه ها،با یک نهاد وابسته سنگربندی می شوند و بنابراین می تواند با پیوستن به یک نهاد وابسته دیگر،نیرومندتر شود. دو اتحادیه بزرگ عبارتند از :

  • انجمن ملی آموزش و پرورش(NEA) – بزرگترین اتحادیه آموزشی در ایالات متحده. کمابیش همیشه با عنوان دموکرات در ایدئولوژی شان از آنها نام برده می شود. در 1857 تشکیل گردید.
  • فدراسیون آموزگاران امریکا (AFT)- دومین اتحادیه بزرگ آموزشی در ایالات متحده. کمابیش همیشه با عنوان جمهوری خواه در ایدئولوژی شان از آنها نام برده می شود. در 1916 تشکیل گردید.

آیا من باید یک آموزگار باشم تا به اتحادیه آموزگاران بپیوندم؟      

بیشتر اتحادیه های آموزگاران،عضویت خود را به نقش های گوناگون درون مدرسه پیشنهاد می دهند. آموزگاران (و از آن میان کارکنان/هیات علمی آموزش عالی)،مدیران،کارکنان پشتیبانی

آموزشی(سرایداران،انبارداران،رانندگان اتوبوس،پرسنل کافه تریا،معاونان اجرایی،پرستاران مدرسه و

...)،آموزگاران بازنشسته، دانشجویان دانشگاهی درگیر در برنامه های آموزش و پرورش،و آموزگاران رزرو[کمکی] همگی می توانند به عضویت اتحادیه های آموزگاری درآیند.

چرا من نخواهم خواست تا به اتحادیه آموزگاران بپیوندم؟            

 در ایالت هایی که فشاری قانونی بر شما برای پیوستن به اتحادیه آموزگاران نیست این کار تبدیل به گزینشی شخصی می شود که شما بخواهید به اتحادیه بپیوندید یا نخواهید بپیوندید. چندین دلیل وجود دارد که یک شخص ممکن است پیوستن به اتحادیه را برنگزیند. از جمله این که :

  • شما با سیاست های اتحادیه همراه نباشید. همانگونه که پیش از این آمد،NEA کمابیش همیشه یک انجمن دموکرات است در حالی که AFT کمابیش همیشه یک انجمن جمهوری خواه. گاهی افراد با این موضع های سیاسی یا موضع خاصی که اتحادیه درباره یک موضوع می گیرد که اغلب هیچ ربطی هم به آموزش و پرورش ندارد موافق نیستند. آموزگارانی که دیدگاه های سیاسی مخالف با موضع های گرفته شده اتحادیه ها دارند، نمی خواهند که از اتحادیه پشتیبانی کنند.
  • حق عضویت اتحادیه،گران است. بیشتر آموزگاران،به ویژه آموزگاران با یک سال پیشینه کاری،تاکنون از نظر پولی در مضیقه بوده اند. هر پولی اندکی،خودش می تواند کمک باشد. پس بسیاری از آموزگاران پول پیوستن به اتحادیه را نیاز دارند و منافع اتحادیه به هزینه های پولی آن نمی ارزد.  
  • شما باور ندارید که به اتحادیه نیاز دارید. برخی آموزگاران باور دارند که آنها نیازی به خدمات ارائه شده اتحادیه آموزگاران ندارند و این که منافع کافی برای توجیه عضو شدن در اتحادیه وجود ندارد.     

آدرس متن انگلیسی :

http://teaching.about.com/od/unions/a/Teachers-Union.htm