برگردان : مهدی بهلولی، روزنامه همدلی،ص نخست و جامعه،18 مهر 95

اتحادیه های آموزش و پرورش در بهسازی آموزشی چه نقشی بازی کرده اند؟ آیا این اتحادیه ها،گروه های ویژه صنفی هستند که تنها بر احتیاجات اولیه عضوهایشان، و نه دانش آموزانی که به آنها آموزش می دهند، متمرکزند؟

 در طول سه دهه گذشته،انتقاد از اتحادیه های آموزگاری افزایش یافته است. با این رو،برعکس این تصویر از اتحادیه های آموزگاری،که اتحادیه هایی سرویس دهنده به عضوهای خود (self- serving) هستند که آموزش دانش آموزان را فدای منافع آموزگاران می کنند، گزارشی از یک پژوهش تازه،پرده از تصویری از این اتحادیه ها برمی دارد که در حال شکل گیری است و آنها را سازمان هایی پایبند به تقویت حرفه آموزشگری و بهبود کیفیت آموزش و پرورش نشان می دهد. نینا باسیا و پاملا  اوسموند،از سوی انجمن ملی آموزش و پرورش (NEA) آمریکا،مآموریت یافتند تا به بررسی نقش اتحادیه های آموزگاری در بهسازی آموزش و پرورش بپردازند. این نویسندگان،برخی از متداول ترین نمونه های بهسازی انجام گرفته اتحادیه های آموزگاری را شناسایی کردند، از جمله  :

  • فراهم ساختن فرصت های یادگیری حرفه ای برای آموزگاران؛
  • اجرای برنامه های کمک به همکاران و وارسی[کار آنان](PAR) (از جمله آمیختن برنامه های مشاوره ای برای آموزگاران تازه کار با برنامه های استفاده از آموزگاران باتجربه)؛
  • در اختیار گذاشتن پشتیبانی های تخصصی؛
  • راه اندازی کمپین های رسانه ای در حمایت از آموزش و پرورش دولتی، که تبدیل به کنش مشترک سازمان های آموزگاری شده است؛ و
  • خدمت دهی به آموزگاران به عنوان بستری آزمایشی برای نوآوری های انجام گرفته توسط آنان.

باسیا و اوسموند نتیجه می گیرند که هنوز کارهایی زیادی وجود دارد که اتحادیه ها می توانند با جهت دهی به اولویت های سازمانی شان انجام دهند،اولویت هایی که ریشه در بیرون از احتیاجات اولیه عضوهایشان دارد. با اطمینان از نرمش پذیری اتحادیه ها،و همبستگی درونی آنها، و با دست یابی به روش های بیان یک پیام متفاوت ثمربخش تر درباره یادگیری و آموزش مدرسه ای،می توان مجموعه ی گسترده ای از برنامه ها را مدیریت کرد. این دو پژوهشگر،کارهای زیر را پیشنهاد می کنند :

  • اتحادیه های آموزگاری،درباره این که سامانه آموزشی(و بخش هایش) چگونه بایستی کار کند،و همچنین درباره ضرورت پشتیبانی از فرایند یاددهی- یادگیری،باید پیامی روشن بپرورانند و پیوسته آن را بیان دارند.
  • اتحادیه های آموزگاری باید به خوبی،هزینه ها و سودهای همکاری های اصلاحی در بازه های زمانی کوتاه و بلندتر را دریابند. اتحادیه های آموزگاری باید به عضوهایشان،در مورد گوناگونی احتیاجات اولیه،دسترسی عضوها به سازمان،و راهبردهای ارتباطی، توجه دقیق تری نمایند.
  • اتحادیه های آموزگاری باید نوآوری های اصلاح گرانه ای را برگزینند و پدید آوردند که به پیشبرد پیام بنیادین شان درباره پشتیبانی از سامانه آموزشی کمک می نمایند.

 

  • از آنجایی که تکه تکه شدن درونی سازمانی، زیانی جدی به کارآمدی اتحادیه آموزگاری وارد می کند توسعه راهبردهای سازمانی که ارتباطات،توزیع متناسب منابع و دسترسی به اطلاعات،و شناخت ضرورت نقش های متعدد اتحادیه ها را تقویت می سازند از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

 

آدرس متن انگلیسی :             

https://feaweb.org/teacher-unions-and-education-reform

آدرس برگردان :

http://hamdelidaily.ir/?newsid=20066