مهدی بهلولی،تارنمای فانوس،14 مهر 95

 امروز پنجم اکتبر،روز جهانی آموزگار (World Teachers' Day ) است. تصویب این روز در یونسکو به بیش از 20 سال پیش برمی گردد. این روز از آن زمان تاکنون در مدرسه های بسیاری از کشورهای جهان،جشن گرفته می شود. در ایران،وزارت خانه آموزش و پرورش،به جز همان سال نخست تصویب آن در زمان مدیریت محمد علی نجفی بر وزارت خانه آموزش و پرورش،و همچنین بجز دو سال گذشته،در رابطه با این روز بی تفاوت بوده است. خوشبختانه چند روز پیش علی اصغر فانی،وزیر آموزش و پرورش،همچون سال گذشته و به فراخور روز جهانی آموزگار، پیام تبریکی منتشر کرد که نشان می دهد رویکرد آموزش و پرورش نسبت به این روز جهانی،آهسته آهسته دارد تغییر می کند. روز جهانی آموزگار البته هر سال با پیامی از سوی یونسکو همراه است. پیام  امسال "ارج نهادن به آموزگاران، بهبود جایگاه شان" است که بنا به توضیحی که خود یونسکو داده است در پیوند با پنجاهمین سالگرد تصویب "سفارش نامه سازمان جهانی کار / یونسکو درباره جایگاه آموزگاران" است.

 نکته نخستی که در این یادداشت کوتاه قصد پرداختن به آن را دارم به همین سفارش نامه برمی گردد. پنجاه سال است که از تصویب جهانی این سفارش نامه می گذرد اما هنوز هیچ برگردان رسمی از آن به زبان فارسی در دست نیست. یعنی در این نیم سده،آموزش و پرورش هیچ نیازی احساس نکرده است که در راستای آگاهی رسانی به آموزگاران و کارگزاران دیگر آموزش و پرورش کشور،و همچنین پژوهشگرانی که روی آموزش کار می کنند،این متن را به طور رسمی به فارسی برگرداند. البته برخی شنیده ها از یک برگردان رسمی خبر می دهند که سال ها پیش انجام گرفته اما فقط در چند نسخه معدود منتشر شده است و هم اکنون سال هاست که در بایگانی های آموزش و پرورش،مشغول خاک خوردن است! ناگفته نماند که این سفارش نامه را چهار پنج سال پیش یکی از کنشگران صنفی فرهنگیان،محمد تقی سبزواری به فارسی ترجمه کرده است اما سخن بر سر یک ترجمه رسمی و به ویژه انتشار آن و وظیفه آموزش و پرورش در آگاهی رسانی به آموزگاران است که گویا این وزارت خانه چنین وظیفه ای را به جد نگرفته و نمی گیرد.

 اما شاید سرنوشت این سفارش نامه در ایران نشانی باشد از پیام روز جهانی آموزگار برای ما آموزگاران ایرانی. از دید این نگارنده،یکی از بزرگ ترین کاستی های کار صنفی ما آموزگاران ایران،ناآشنایی نسبی با جهان نوین آموزش است. جهان کنونی،جهانی همبسته است و سامانه های آموزشی جهان،بیش یا کم،با همدیگر در پیوندند. بسیاری از طرح هایی که در گوشه ای از جهان آموزش به اجرا درمی آیند پس از چندی سر از جاهای دیگر هم درمی آورند. ایران هم از این پدیده به دور نیست و از گذشته تاکنون الگوبرداری آموزش و پرورش ما از کشورهای توسعه یافته،بارها و بارها رخ داده است. نکته مهم این است که متآسفانه آموزگاران ما کمتر به دنبال وارسی پیامدهای جهانی برخی طرح های مهم آموزشی اند که در ایران به اجرا درمی آیند. این کم خبری باعث شده است که سطح کیفی،نقدهای آموزشی آموزگاران ما،چندان بالا نباشد و بنابراین از اثرگذاری بایسته برخوردار نباشند. روز جهانی آموزگار برای ما آموزگاران،پیام های بسیار دارد اما شاید یکی از مهم ترین آن همین باشد که ما آموزگاران ایرانی نسبت به آنچه در جهان آموزش می گذرد بی تفاوت نباشیم و نمانیم.                   

http://www.fanoosedu.ir/?p=1241