مهدی بهلولی،هفته نامه دولت و ملت،22 خرداد 95،ص 6

نخستین بار که یکی از همکاران،خبر شلاق زدن 17 کارگر معدن طلای آق دره تکاب را در یکی از گروه های تلگرامی گذاشت با خودم گفتم به احتمال زیاد خبری دروغ است و چندان وقعی به آن ننهادم. دو سه ساعت بعد رفتم و در اینترنت بخشی از خبر را سرچ کردم و ناباورانه دیدم که خبر را خبرگزاری ایلنا کار کرده است. رفته رفته که در باره ی آن،خبرهای بیشتری منتشر شد و به ویژه روشن شد که این 17 کارگر معترض را به اتهام "اخلال در نظم عمومی" آن هم  به گفته ی علی ربیعی وزیر کار "در معدنی دور افتاده از شهر" شلاق زده اند به همان میزان که بر اعتبار خبر افزوده می شد بر بار منفی و سنگین روانی آن نیز اضافه می گشت. دو سه روز پس از انتشار خبر،در مدرسه مراقب امتحان بودم. یکی از همکاران کنارم آمد و گفت شنیده ای که کارگران را به خاطر اعتراض به بیکار شدن شان شلاق زده اند؟ و بی آنکه منتظر پاسخ بماند ادامه داد شلاق را به کسانی باید بزنند که حقوق های صد میلیونی می دزدند! و به کسانی که وضعیت اقتصادی کشور را به این روز انداخته اند نه به کارگر ضعیفی که حقوق بخور و نمیری بیش نمی گیرد و امنیت شغلی و بیمه هم ندارد. و بعد رفت سراغ چندین و چند آشنای خودشان که راننده و کارگر کفاشی و خیاطی و ... بوده اند و در عرض چند سال گذشته از کار بیکار شده اند و چند تای دیگری که کارفرما بوده و ورشکسته شده اند.

 واکنش هایی از این دست در فضای مجازی هم زیاد دیده شد و به ویژه در برخی شبکه های اینترنتی بحث های داغی برانگیخت. و هر بار این پرسش به میان می آمد که چرا با وجود رضایت شاکیان خصوصی پرونده،باز هم کارگران معترض را شلاق زده اند؟! بر هیچ کس پوشیده نیست که توسعه در فضایی شاد و پر از امید انجام پذیر و شدنی است. عدالت،انصاف،و همدلی میان مردم و فرادستان،از پیش نیازهای یک توسعه ی پایدار است. توسعه در فضای تبعیض،و احساس بی عدالتی و بی انصافی پدید نخواهد آمد. در جامعه ای که هر روز در نشریه های آن سخن از اختلاس ها و سوء استفادهای میلیاردی است و در عین حال کارگرش را در اعتراض به بیکار شدن شلاق می زنند نمی توان از کارگر و کارمندش انتظار انجام کار دلسوزانه داشت. اگر توسعه می خواهیم  و اگر کشوری آباد و آزاد و مستقل می خواهیم بایستی در کاهش شکاف میان دولت و ملت کوشید و بعید است که با شلاق زدن کارگر بتوان به این هدف دست یافت.  

 جامعه مدنی هم  اما نباید وظایف و مسئولیت های خودش را فراموش کند. جامعه مدنی نیرومند،جامعه مدنی همبسته است. اگر آموزگاران،پرستاران،خبرنگاران،دانشجویان،و دیگر قشرهای جامعه،و به ویژه جامعه مدنی آنها،به چنین رخدادهای تلخی واکنش نشان دهند و خاموش از کنار آن نگذرند بی گمان در جلوگیری از چنین اقداماتی،اثرگذار خواهد بود. کشور ما روی توسعه به خود نخواهد دید مگر با همدلی میان دولت و ملت و همدلی و همراهی میان خود ملت. و هم اکنون که خوشبختانه شماری از تشکل های دانشجویی به حکم شلاق کارگران معدن آق دره واکنش نشان داده اند باید از آن استقبال کرد و از آن حمایت نمود.