مهدی بهلولی،روزنامه ایران،3 مرداد 94

{توضیح این که این متن،بر اساس گفت و گویی است که خبرنگار محترم روزنامه با من انجام داده است و با قلم و گزینش خود ایشان از میان صحبت های اعتراضی من به برخورد نیروی انتظامی و لباس شخصی ها با فرهنگیان در 31 تیر نوشته شده است.}

 در جوامع مدنی، نهاد‌های غیر دولتی و تشکل‌های صنفی حلقه رابط بین مردم و دولت‌ها هستند. در ایران نیز این تشکل‌ها در حوزه‌های مختلف اجتماعی، آموزشی و فرهنگی و اقتصادی شکل گرفته‌اند که معلمان هم نمونه آن هستند. یکی از اهداف مهم کانون‌های صنفی معلمان، دفاع از حقوق مادی و معنوی همه فرهنگیان از جمله معلمان غیر رسمی(حق‌التدریس، آزاد، پیمانی و شرکتی) است، چراکه اعضای این تشکل‌ها، معتقدند: معلمان غیر رسمی از دایره آموزش و پرورش خارج نیستند و حقوق آنها باید به طور کامل  تأمین شود.


ایجاد وحدت رویه بین همه معلمان و ارتقای جایگاه و ‌شأن این قشر فرهیخته در جامعه با رفع تبعیض و بی عدالتی بین آنها میسر است. اگر تاکنون مطالبات مطرح شده از سوی این تشکل‌ها درخصوص مسائل معلمان جدی گرفته می‌شد هم‌اکنون با این حجم از مشکلات در نیروی انسانی آموزش و پرورش روبه‌رو نبودیم.


به هر ترتیب این کانون وظیفه خود می‌داند از حقوق شهروندی همه معلمان اعم از حق‌التدریس، آزاد، پیمانی و شرکتی دفاع کند و در همین باره بیانیه‌های مختلفی هم صادر و در این زمینه با برخی از مسئولان نیز رایزنی‌هایی انجام شده است. ضمن آنکه این کانون پیگیر حق و حقوق معلمانی است که به بهانه تجمعات مختلف زندانی شده‌اند. بر همین اساس کانون صنفی معلمان برای صیانت از حقوق معلمان بازداشتی ششمین تجمع خاموش خود را برگزار کرد. به طوری که چهارشنبه، ۳۱ تیر، تعدادی از معلمان از چند استان کشوراز جمله کردستان، کرمانشاه، همدان، اصفهان، گیلان، مازندران و خراسان رضوی برای شرکت در این تجمع حاضر شدند تا نسبت به وضعیت معلمان مذکور، تجمع سکوت برپا کنند.


تجمع‌کنندگان با حضور در مقابل مجلس از نمایندگان خواستند تا مشکل معلمان بازداشتی را برطرف کنند اما ناگهان رفتارها و برخوردهای نامناسبی با معلمان انجام گرفت و حدود 160 نفر هم بازداشت شدند. این درحالی است که در ماه‌های اخیر بسیاری از معلمان ایران به دفعات تجمع‌های اعتراضی برگزار کرده‌‌اند. از جمله شمار زیادی از معلمان در چندین شهر در اعتراض به وضعیت معیشتی خود در روز ۲۷ فروردین ماه، دست به تجمع زده بودند. پس از آن نیز «هزاران» معلم صبح روز پنجشنبه، ۱۷ اردیبهشت ماه، به دعوت کانون صنفی معلمان ایران و در اعتراض به «دستمزدهای ناعادلانه» در چند شهر «تجمع سکوت» برگزار کرد.
ما برگزاری تجمع را حق معلم می‌دانیم، چرا که مسئولان ارشد کشور به این حق معلمان احترام می‌گذارند وچندی پیش هم رئیس جمهوری اعلام کرد تجمع و اعتراض حق معلم و کارگر است. حتی وزیر آموزش و پرورش در جلساتی که با نمایندگان معلمان داشته از این حق معلمان دفاع کرد و در تجمعات قبلی هم دستور داده بود نیروهایی از سوی وزارت آموزش و پرورش برای حمایت و حفاظت در تجمعات حاضر شوند. اما چطور می‌شود برخی افراد با این حق معلمان برخورد می‌کنند. موضع ما سیاسی نیست این حق صنفی ماست پیگیری می‌کنیم.

http://iran-newspaper.com/newspaper/page/5984/4/74000/0